Author: Energy Thai Chamber

ปฏิญญาและคำมั่นสัญญาทั้ง 9 ฉบับ เพื่อการได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ไม่ใช่ภาครัฐ และชุมชนระหว่างประเทศ เพื่อขับเคลื่อนความก้าวหน้าในการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ

นายมุคตาร์ บาเยฟ ประธาน COP29 ได้ประกาศปฏิญญาและคำมั่นสัญญาทั้ง 9 ฉบับ (Declarations and Pledges) ฉบับไฟนอล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวาระการดำเนินการสำหรับการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศของสหประชาชาติ หรือ COP29 ที่จะมีขึ้นในวันที่ 11 – 22 พฤศจิกายน 2567 ณ กรุงบากู สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน

ทั้งนี้ ปฏิญญาและคำมั่นสัญญาทั้ง 9 ฉบับ เป็นชุดแผนงานที่ครอบคลุมซึ่งออกแบบมาเพื่อ “เสริม” ไม่ใช่ “แทนที่” กระบวนการเจรจาอย่างเป็นทางการของกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (United Nations Framework Convention on Climate Change : UNFCCC) และแม้ว่าคำมั่นสัญญาทั้ง 9 ฉบับจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการเจรจาอย่างเป็นทางการ แต่เป็นตัวกลางในการเปิดโอกาสให้รัฐบาลจากประเทศต่างๆ ผนวกเป้าหมายเหล่านี้ไว้ในแผนสภาพภูมิอากาศแห่งชาติ และให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยเฉพาะภาคเอกชน ในการตกลงหลักการเพื่อเสริมสร้างความพยายามร่วมกันในสภาพภูมิอากาศ

ปฏิญญาและคำมั่นสัญญาทั้ง 9 ฉบับ มีดังนี้

• COP29 Truce Appeal (การเรียกร้องให้มีการหยุดยิง) การเรียกร้องให้มีการสงบศึก ซึ่งจำลองมาจากข้อตกลง Olympic Truce จะเน้นย้ำถึงความสำคัญของสันติภาพและการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ โดยจะมุ่งเตือนให้ประเทศต่างๆ ตระหนักถึงปฏิสัมพันธ์ระหว่างความขัดแย้งและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการหาแนวทางแก้ไขร่วมกันเพื่อปกป้องผู้ที่เปราะบางที่สุด
• COP29 Global Energy Storage and Grids Pledge มุ่งเป้าไปที่การเพิ่มความจุในการกักเก็บพลังงานทั่วโลก 6 เท่าจากระดับปี 2022 โดยจะไปถึง 1,500 กิกะวัตต์ภายในปี 2030 เพื่อปรับปรุงโครงข่ายพลังงาน และเพิ่มความสามารถในการเชื่อมต่อกริด
• COP29 Green Energy Zones and Corridors Pledge มุ่งมั่นเกี่ยวกับเขตและระเบียงพลังงานสีเขียว รวมถึงเป้าหมายในการส่งเสริมการลงทุน กระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ พัฒนา ปรับปรุง และขยายโครงสร้างพื้นฐาน และส่งเสริมความร่วมมือในระดับภูมิภาค
• COP29 Hydrogen Declaration ปลดล็อกศักยภาพของตลาดไฮโดรเจนสะอาดทั่วโลกโดยการแก้ไขข้อจำกัดด้านกฎระเบียบ เทคโนโลยี การเงิน และมาตรฐาน
• COP29 Declaration on Green Digital Action เป้าหมายเพื่อเร่งการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลที่เป็นบวกต่อสภาพภูมิอากาศ และการลดการปล่อยก๊าซในภาคเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และเพิ่มการเข้าถึงเทคโนโลยีดิจิทัลสีเขียว

• COP29 Declaration on Reducing Methane from Organic Waste ปรับปรุงการทำงานให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เพื่อมุ่งสู่พันธกรณีของภาคส่วนขยะที่สอดคล้องกับประการที่ 1.5 ในเอกสารนโยบายสภาพอากาศแห่งชาติโ ดยมีเป้าหมายเชิงปริมาณในการลดก๊าซมีเทนในขยะและระบบอาหาร
• COP29 Multisectoral Actions Pathways (MAP) Declaration to Resilient and Healthy Cities มุ่งเน้นที่จะเพิ่มความร่วมมือหลายภาคส่วนเพื่อรับมือกับความท้าทายด้านสภาพภูมิอากาศในเมืองต่างๆ และริเริ่มที่จะสร้างการเชื่อมโยงในความพยายามทั้งหมดเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศในเมืองและเร่งปฏิกิริยาการเงินด้านสภาพภูมิอากาศในเมือง
• COP29 Declaration on Enhanced Action in Tourism มีเป้าหมายส่งเสริมแนวทางปฏิบัติที่ยั่งยืน โดยลดการปล่อยมลพิษและเพิ่มความสามารถในการฟื้นตัวในท้องถิ่น และเพื่อเพิ่มความโปร่งใสในการจัดเตรียมกรอบการทำงานด้านระบบอาหารที่ยั่งยืนในภาคการท่องเที่ยว
• COP29 Declaration on Water for Climate Action เรียกร้องให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียใช้แนวทางแบบบูรณาการในการต่อสู้กับสาเหตุและผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อแอ่งน้ำและระบบนิเวศที่เกี่ยวข้องกับน้ำ เสริมสร้างความร่วมมือในระดับภูมิภาคและระหว่างประเทศ บูรณาการมาตรการบรรเทาและปรับตัวที่เกี่ยวข้องกับน้ำในนโยบายด้านสภาพภูมิอากาศของประเทศ

นายบาบาเยฟ กล่าวว่า คำประกาศและคำมั่นสัญญา 9 ประการนี้ เป็นเครื่องมือสำคัญในการขับเคลื่อนความก้าวหน้าในการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศ โดยจะส่งสัญญาณทางการตลาดที่ชัดเจน ช่วยกำหนดทิศทางของกระแสเงินทุน และส่งเสริมความรู้สึกถึงความรับผิดชอบร่วมกัน

“ผมขอเรียกร้องให้ทุกฝ่ายสนับสนุนเอกสารเหล่านี้และช่วยสร้างแรงผลักดันก่อนการประชุม COP29 แม้ว่าการลงนามในคำมั่นสัญญาเพียงอย่างเดียวจะไม่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่เราต้องการ แต่เอกสารเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนวิสัยทัศน์ของประธานการประชุม COP29 ที่จะเสริมสร้างความทะเยอทะยานและกระตุ้นให้เกิดการดำเนินการ”

ทั้งนี้ “การเรียกร้องให้มีการหยุดยิง” ได้รับความสนใจอย่างมากจากหลายประเทศ โดยได้รับการสนับสนุนจาก 127 ประเทศและองค์กรที่ไม่ใช่รัฐเกือบ 1,100 แห่ง คำร้องดังกล่าวเรียกร้องให้มีการหยุดความขัดแย้งในช่วงการประชุม COP29 เพื่อลดการปล่อยก๊าซจากกิจกรรมทางทหารและส่งเสริมสันติภาพโลก

Source : กรุงเทพธุรกิจ
ที่มาภาพ : COP29.az

COP29 การประชุมครั้งที่ 29 ของภาคีกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) จะมุ่งเน้นไปที่ ‘การเสริมสร้างความทะเยอทะยาน’ เพื่อให้แน่ใจว่าประเทศต่างๆ มุ่งมั่นที่จะบรรลุเป้าหมายระดับชาติที่ทะเยอทะยานเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก

ความมุ่งมั่นเหล่านี้เรียกว่า Nationally Determined Contributions (NDCs) ซึ่งเป็นกระดูกสันหลังของความพยายามระดับโลกในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และกําหนดเส้นตายในการอัปเดตกําลังใกล้เข้ามาในช่วงต้นปี 2567 

NDC ทําไมถึงสําคัญ

NDCs และ ‘กลไกวงล้อ’ ของการอัปเดตและเป็นหัวใจสําคัญของข้อตกลงปารีส ซึ่งได้รับการรับรองที่ COP21 ในปี 2558 ฝ่ายต่างๆ ตกลงที่จะรักษาภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 2 องศา เหนือระดับก่อนยุคอุตสาหกรรม ตลอดจนพยายามอย่างแข็งขันเพื่อ “จํากัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่ 1.5 องศา เหนือระดับก่อนยุคอุตสาหกรรม”

ข้อมูลจาก  World Economic Forum ระบุว่าข้อตกลงปารีสมีผลผูกพันตามกฎหมายและทํางานในรอบห้าปีของความมุ่งมั่นที่ทะเยอทะยานมากขึ้นในการดําเนินการด้านสภาพอากาศ แนวทางนี้ได้รับการขนานนามว่า ‘กลไกวงล้อ’ เนื่องจากประเทศต่างๆ ค่อยๆ ‘เพิ่ม’ แผนของพวกเขาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของศูนย์สุทธิภายในปี 2597

NDCs รวมถึงคํามั่นสัญญาของแต่ละประเทศในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยมีเป้าหมายเฉพาะ ตลอดจนมาตรการที่ประเทศต่างๆ กําลังดําเนินการเพื่อปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ควบคู่ไปกับกลยุทธ์การดําเนินการและกรอบเวลาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้

ตามชื่อที่แนะนํา มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวสําหรับแต่ละประเทศ ซึ่งสะท้อนถึงสถานการณ์ ความสามารถ และลําดับความสําคัญเฉพาะในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

NDC แรกเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงปารีสที่ตกลงกันโดยทั้ง 196 ฝ่าย การอัปเดตครั้งแรกคือในปี 2563 และกําหนดเส้นตายในการอัปเดตความมุ่งมั่นเหล่านี้อีกครั้งคือเดือนกุมภาพันธ์ 2568 เป้าหมายคือการบรรลุเป้าหมายภายในปี 2573

ประเทศใดได้กําหนด NDCs และทำไมใดจึงมีความสําคัญ

บางประเทศจะประกาศการอัปเดต NDC ครั้งที่สองในเดือนพฤศจิกายนที่ COP 29 ก่อนกําหนดเส้นตายในเดือน ก.พ.

ตัวอย่างเช่น ในเดือน ส.ค. รัฐมนตรีต่างประเทศของสหราชอาณาจักรด้านความมั่นคงด้านพลังงานและ Net Zero ได้เขียนจดหมายถึงคณะกรรมการการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพื่อขอคําแนะนําเกี่ยวกับ NDC ปี 2035 ภายในสิ้นเดือนต.ค.

เมื่อส่งแล้ว NDC ทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ใน NDC Registry โดย UNFCCC ซึ่งคุณสามารถดูการอัปเดตก่อนหน้าได้ และบางประเทศ รวมถึงชิลีและสหราชอาณาจักร ได้ประดิษฐาน NDC ของตนไว้ในกฎหมาย

แพลตฟอร์ม Climate Watch ของ World Resources Institute (WRI) กําลังเปิดตัว NDC Tracker แบบโต้ตอบก่อน COP29 ซึ่งจะช่วยให้ผู้ใช้สามารถติดตามและวิเคราะห์การส่งใหม่ได้

ทําหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสําหรับนโยบายและการดําเนินการด้านสภาพอากาศแห่งชาติ NDCs ขับเคลื่อนการลงทุนในพลังงานสะอาด การขนส่งที่ยั่งยืน และโครงสร้างพื้นฐานที่มีความยืดหยุ่นต่อสภาพอากาศ

NDCs ยังส่งเสริมความโปร่งใสและความรับผิดชอบในความพยายามด้านสภาพอากาศทั่วโลก เนื่องจากประเทศต่างๆ จําเป็นต้องรายงานความคืบหน้าของตนเป็นประจํา

NDCs ที่มีรายละเอียด ทะเยอทะยาน และน่าเชื่อถือ กําหนดเป้าหมายการลดการปล่อยมลพิษสําหรับภาคส่วนมลพิษที่สําคัญ เช่น พลังงานและการขนส่ง ในขณะที่มั่นใจว่านโยบายระดับชาติ เช่น เงินอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิลจะไม่เป็นทางขวางทางความก้าวหน้า ระดับรายละเอียดอาจรวมถึงแผนการสร้างงานในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสะอาดและโครงร่างของโครงการ นโยบาย และความต้องการทางการเงินที่สามารถช่วยดึงดูดเงินทุนได้จริง

NDC ในปัจจุบันไปไกลพอที่จะจํากัดภาวะโลกร้อนหรือไม่?

NDC ที่มีอยู่ไม่ได้ทะเยอทะยานพอที่จะจํากัดภาวะโลกร้อนให้ต่ำกว่า 1.5 องศา ตามรายงานของ WRI ระบุว่า “การดําเนินการที่ระบุไว้ใน NDC ที่มีอยู่กําลังติดตามภาวะโลกร้อน 2.5-2.9 องศา ภายในปี 2643 ” 

ในปี 2566 สรุปรายงานห้าปีของคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) กล่าวว่า

เพื่อให้อยู่ภายในขีดจํากัด 1.5 องศา การปล่อยมลพิษจําเป็นต้องลดลงอย่างน้อย 43% ภายในปี 2573 เมื่อเทียบกับระดับปี 2019 และอย่างน้อย 60% ภายในปี 2578

ในเดือน มิ.ย. 2567 ผู้เชี่ยวชาญของ WRI ได้ระบุแผนห้าจุดสําหรับ NDC รุ่นต่อไป โดยเรียกร้องให้รัฐบาล ลดการปล่อยมลพิษให้ไกลกว่า NDC ในปัจจุบัน ประเทศที่พัฒนาแล้วซึ่งเป็นผู้ปล่อยมลพิษที่ใหญ่ที่สุดในโลกในอดีต มีหน้าที่รับผิดชอบในการ ลดการปล่อยมลพิษให้ลึกที่สุดในขณะที่จัดหาเงินทุนให้มากขึ้นเพื่อช่วยให้ประเทศกําลังพัฒนาเร่งดําเนินการด้านสภาพอากาศ

ในปี 2566 การวิเคราะห์โดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) พบว่าประเทศกําลังพัฒนาและประเทศที่เปราะบางกําลัง “มีความก้าวหน้าอย่างเป็นรูปธรรมในความทะเยอทะยาน” ตัวอย่างเช่น คํามั่นสัญญาจากประเทศในแอฟริกานั้นแข็งแกร่งกว่าค่าเฉลี่ยทั่วโลก

บางประเทศรวมถึงเยอรมนีได้ส่งสัญญาณว่าพวกเขาตั้งใจที่จะแนะนําเป้าหมาย ‘net-negative’ เมื่อก๊าซเรือนกระจกถูกกําจัดมากกว่าที่ปล่อยออกมา สิ่งนี้ไปไกลกว่าศูนย์สุทธิซึ่งสร้างสมดุลให้กับทั้งสอง

ที่ COP28  เดนมาร์ก ฟินแลนด์ และปานามาได้เริ่มกลุ่มผู้ปล่อยเชิงลบ (GONE) ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 คณะกรรมการการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสหราชอาณาจักรรายงานว่า “มีเพียงหนึ่งในสามของการลดการปล่อยมลพิษที่จําเป็นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายปี 2573 ของประเทศเท่านั้นที่ได้รับการคุ้มครองโดยแผนที่น่าเชื่อถือ”

เทคโนโลยีการกําจัดคาร์บอนสามารถช่วยได้อย่างไร

ในขณะที่การลดคาร์บอนที่เข้าสู่ชั้นบรรยากาศเป็นความท้าทายที่เร่งด่วนที่สุด การเร่งอัตราการกําจัดคาร์บอนก็มีความสําคัญไม่แพ้กันในการบรรลุเป้าหมายของปารีส

IPCC กล่าวว่าการบรรลุศูนย์สุทธิเพียงอย่างเดียวจะต้อง “การลดการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลโดยรวมลงอย่างมาก การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลที่ไม่ลดลงน้อยที่สุด และการใช้การดักจับและกักเก็บคาร์บอน (CCS) ในระบบเชื้อเพลิงฟอสซิลที่เหลือ การอนุรักษ์พลังงานและประสิทธิภาพ และการบูรณาการที่มากขึ้นทั่วทั้งระบบพลังงาน”

นวัตกรรมใน CCS และการดักจับและการใช้ประโยชน์คาร์บอน (CCU) เป็นสิ่งจําเป็นเพื่อปรับสมดุลระดับคาร์บอนนชั้นบรรยากาศและป้องกันภาวะโลกร้อนในอนาคต

แต่ด้วยความเร่งด่วน การขยายขนาดเทคโนโลยีการกําจัดคาร์บอนไดออกไซด์ (CDR) ที่ ‘ทางวิศวกรรม’ รวมถึงพลังงานชีวภาพที่มีการดักจับและจัดเก็บคาร์บอน (BECCS) การดักจับและจัดเก็บคาร์บอนในอากาศโดยตรง (DACCS) และการผุกร่อนของหินที่เพิ่มขึ้น (ERW) ก็มีความสําคัญเช่นกัน

Source : กรุงเทพธุรกิจ

จากรายงาน “World Energy Outlook” ของสำนักงานพลังงานระหว่างประเทศ (IEA) ระบุว่า ภายในปี 2030 เครื่องปรับอากาศทั่วโลกจะต้องใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้น 697 เทระวัตต์ชั่วโมง ซึ่งมากกว่าความต้องการไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นจากศูนย์ข้อมูลคอมพิวเตอร์ถึงสามเท่า ในขณะเดียวกันยานยนต์ไฟฟ้าจะต้องใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้น 854 เทระวัตต์ชั่วโมง IEA กล่าว

นักวิจัยจาก IEA กล่าวว่า รายได้ที่เพิ่มขึ้นในโลกกำลังพัฒนาและอุณหภูมิที่สูงขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทำให้ปริมาณไฟฟ้าที่ใช้กับเครื่องปรับอากาศภายในบ้านเพิ่มขึ้นมากกว่าการใช้ไฟฟ้าทั้งภูมิภาคตะวันออกกลาง และการใช้เครื่องปรับอากาศเพิ่มขึ้นอย่างมากจะส่งผลกระทบต่อโครงข่ายไฟฟ้าของโลก ในทศวรรษหน้าอย่างใหญ่หลวงและคาดเดาไม่ได้

ปัจจุบันสหรัฐและญี่ปุ่น 90% ของครัวเรือนมีเครื่องปรับอากาศ แต่ในไนจีเรียมี 5% เท่านั้นที่มีเครื่องปรับอากาศ ส่วนอินโดนีเซียมี 15% และอินเดียมีน้อยกว่า 20%

ฟาติห์ บิโรล หัวหน้า IEA กล่าวในบทสัมภาษณ์กับ Financial Times ว่า “เมื่อระดับรายได้เพิ่มขึ้น และจากผลกระทบที่เพิ่มขึ้นของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทำให้ผู้คนตัดสินใจซื้อเครื่องปรับอากาศ”

IEA กล่าวว่าการใช้พลังงานสำหรับเครื่องปรับอากาศในที่พักอาศัยคาดว่าจะเพิ่มขึ้น 280% ภายในปี 2050 หากสถานการณ์ยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป โดยจะคิดเป็น 14% ปริมาณพลังงานที่ใช้ภายในอาคาร ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปัจจุบันที่ต่ำกว่า 7%

อย่างไรก็ตาม หากแต่ละประเทศสามารถทำตามแผนที่ให้คำมั่นสัญญาที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศไว้ได้อย่างครบถ้วน การใช้พลังงานของปรับอากาศยังคงเพิ่มขึ้นเกือบ 200% อยู่ดี เพราะกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาและเศรษฐกิจเกิดใหม่จะมีความต้องการเครื่องปรับอากาศเพิ่มมากขึ้นอย่างท่วมท้น ซึ่งความต้องการจะเพิ่มขึ้นอีกหากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้เกิดคลื่นความร้อนบ่อยขึ้น

โลกต้องการพลังงานมากกว่าที่คาด

ในปัจจุบันความต้องการไฟฟ้าทั่วโลกเพิ่มขึ้นในอัตรา 1,000 TWh ต่อปี และคาดว่าในปี 2035 ความต้องการไฟฟ้าจะเพิ่มขึ้นอีก 6% เป็น 2,200 TWh ซึ่งเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ ทำให้ประเทศต่าง ๆ ยากที่จะลดการปล่อยคาร์บอน

บิโรลกล่าวว่าในตอนนี้หลายประเทศเร่งเปลี่ยนผ่านจากการใช้พลังงานเชื้อเพลิงฟอสซิลสู่พลังหมุนเวียนมากขึ้น โดยในปี 2024 มีการเพิ่มกำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนสูงขึ้น 20% เมื่อเทียบกับปี 2023 ซึ่งเกิดขึ้นจากการขับเคลื่อนโดยเศรษฐกิจ ไม่ใช่โดยนโยบายด้านสภาพอากาศ

แม้จะจะผลิตพลังงานสะอาดได้เพิ่มขึ้น แต่ก็ยังเทียบไม่ได้เลยกับกำลังไฟฟ้าที่โลกผลิต โดยตลอดปี 2023 การผลิตพลังงานที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกต่ำทั่วโลกเพิ่มขึ้นเพียง 4,800 TWh จากปี 2010 แต่การผลิตไฟฟ้าเพิ่มขึ้นเกือบ 8,400 TWh ดังนั้นไฟฟ้าที่เหลือจึงต้องผลิตจากเชื้อเพลิงฟอสซิล

ส่งผลให้ในปี 2023 มีการปล่อยปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์พุ่งสูงเป็นประวัติการณ์

IEA ระบุว่า ความต้องการไฟฟ้าทั่วโลกอาจเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าภายในปี 2050 เป็น 50,000 tWh โดยจีนเป็นประเทศที่ต้องการไฟฟ้าเพิ่มขึ้นมากที่สุด ซึ่งคิดเป็นราวสองในสามของการเติบโต สาเหตุมาจากการใช้รถ EV และแอร์ที่เพิ่มขึ้น รวมถึงการสร้างศูนย์ข้อมูลเพิ่มเติม

“พลังงานสะอาดกำลังได้รับความนิยมมากขึ้น แต่การกำหนดนโยบายในปัจจุบันและสภาพตลาดยังไม่สามารถเติบโตเร็วพอที่จะก้าวไปสู่เส้นทางสู่เน็ตซีโร” รายงานระบุ

พลังงานที่มีการปล่อยมลพิษต่ำน่าจะผลิตไฟฟ้าได้มากกว่าครึ่งหนึ่งของการใช้งานไฟฟ้าทั่วโลกภายในปี 2030 และเป็นเวลาเดียวกับที่การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลกำลังจะถึงจุดสูงสุด ทำให้จีนจะกลายเป็นประเทศที่บริโภคน้ำมันมากที่สุดในโลก แซงหน้าสหรัฐภายในปี 2030

ในทางกลับกัน เนื่องจากจีนต้องการพลังงานจำนวนมาก ทำให้จีนเป็นผู้นำในด้านการผลิตอุปกรณ์ที่สำหรับใช้ผลิตพลังงานหมุนเวียนเช่นกัน โดยเป็นผู้ผลิตแผงโซลาร์เซลล์และเซลล์แบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้ากว่า 80% ที่โลกผลิตได้ 

นอกจากนี้ จีนยังเป็นประเทศที่มีรถไฟฟ้ามากที่สุดในโลก ซึ่งคนจีนเป็นเจ้าของรถไฟฟ้ามากกว่าครึ่งหนึ่งที่ใช้กันอยู่ในโลก และภายในปี 2030 คาดว่าเกือบ 70% ของรถยนต์ใหม่ที่ขายได้ในจีนจะเป็นรถยนต์ไฟฟ้า ซึ่งเพิ่มขึ้นจากเกือบ 40% ในปี 2023 ขณะที่ยอดขายรถยนต์ไฟฟ้าทั่วโลกจะเพิ่มเป็น 50% ภายในปี 2030 หากประเทศต่าง ๆ ปฏิบัติตามนโยบายด้านสภาพอากาศที่ประกาศไว้ 

ขณะเดียวกัน พลังงานสะอาดโดยเฉพาะพลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานลมมีแนวโน้มที่จะเติบโตอย่างรวดเร็ว ซึ่งจะส่งผลให้ความต้องการเชื้อเพลิงฟอสซิลสูงสุดก่อนปี 2030 จากนั้นการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลจะลดลงจนเหลือ 58% จากทั้งหมดในปี 2050 ทั้งนี้คาดว่าจีนจะสามารถบรรลุเป้าหมายการติดตั้งพลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์ในปี 2030 ได้ ตั้งแต่ในปี 2024

การลงทุนในพลังงานหมุนเวียนคาดว่าจะสูงถึง 850,000 ล้านดอลลาร์ในปี 2030 โดยกำลังการผลิตพลังงานหมุนเวียนทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า แต่ IEA ระบุว่าจำเป็นต้องการขยายการลงทุนด้านพลังงานสะอาดในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาและตลาดเกิดใหม่ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรสองในสามของโลก และมีการลงทุนเพียง 15% ในปัจจุบัน เพื่อเร่งการเปลี่ยนผ่านไปสู่ยุคเน็ตซีโรให้เร็วที่สุด

ที่มา: Financial Times, Nikkei, The New York Times, The Wall Street Journal
Source : กรุงเทพธุรกิจ